Το 2007 δούλευα σε μια Αθηναική εφήμερίδα όπου εκτός των καθηκόντων μου ως γραφίστας, σελιδοποιός, λόγω ελλείψεως προσωπικού και τσιπίλας του εργοδότη εκτελούσα περιστασιακά και χρέη (ταχαμουταχαμου) δημοσιογράφου. Αυτό είναι ένα από τα πρώτα άρθρα που είχα γράψει και που για κάποιο λόγο το βρήκα εξαιρετικά επίκαιρο.
Παρασκευή 17 Ιουλίου 2015
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
ΝΑ ΖΕΙΣ
Αν αυτά που σε πονάν δεν τ απογυμνώσεις, δεν τ' αποσυνθέσεις και δεν τ' αναδομήσεις πάνω σε καινούριες βάσεις και λογική, το πιο π...
-
Την Παρασκευή ξεχνιέμαι. Σε δρόμους, σε πλατείες, σε σταθμούς, σε ιδέες, σε λόγια απρογραμμάτισα και σκάω γελάκι κάπου εκεί πίσω απ τ...
-
Έχω φτιάξει καιφέ τον δεύτερο και κάθομαι εδώ και χαζεύω γύρω γύρω στα μπλόγκα διαβάζω σημειώνω γελάω, στην τιβούλα τα τηλεκαημένα μας προσ...
-
Σήμερα γυρνώντας στο σπίτι από τη δουλειά, παρατηρούσα γύρω μου τη γειτονιά. Ένας δρόμος γεμάτος παιδιά να τρέχουν πάνω κάτω, να παίζουν κρ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου