Το 2007 δούλευα σε μια Αθηναική εφήμερίδα όπου εκτός των καθηκόντων μου ως γραφίστας, σελιδοποιός, λόγω ελλείψεως προσωπικού και τσιπίλας του εργοδότη εκτελούσα περιστασιακά και χρέη (ταχαμουταχαμου) δημοσιογράφου. Αυτό είναι ένα από τα πρώτα άρθρα που είχα γράψει και που για κάποιο λόγο το βρήκα εξαιρετικά επίκαιρο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
ΝΑ ΖΕΙΣ
Αν αυτά που σε πονάν δεν τ απογυμνώσεις, δεν τ' αποσυνθέσεις και δεν τ' αναδομήσεις πάνω σε καινούριες βάσεις και λογική, το πιο π...
-
Την Παρασκευή ξεχνιέμαι. Σε δρόμους, σε πλατείες, σε σταθμούς, σε ιδέες, σε λόγια απρογραμμάτισα και σκάω γελάκι κάπου εκεί πίσω απ τ...
-
Δεν έχω χρόνο ρε φίλε, Δεν έχω χρόνο για έρωτες μίζερους, για στιγμές παγωμένες, για αμηχανίες και καμάκια εφηβικά. Δεν έχω...
-
Έχω φτιάξει καιφέ τον δεύτερο και κάθομαι εδώ και χαζεύω γύρω γύρω στα μπλόγκα διαβάζω σημειώνω γελάω, στην τιβούλα τα τηλεκαημένα μας προσ...
