ΝΑ ΖΕΙΣ!

Να ζεις

στα φωτα του δρόμου

στις σκιες των κτιρίων

στα νερα της βροχης.

Να ζεις

στις μοναξιες των ανθρωπων

στα χαμογελα τα παιδικα

στα σκυθρωπα τα προσωπα.

Να πεθαινεις

για μια αγκαλιά

για ένα του λόγο

για μια του ματιά.

Ζωή και θάνατος μαζί 

σε χορό μοναχικό και σε τραγούδια φάλτσα

Μη λες σ' αγαπώ.

Μη λες πως τα δάκρυα στα ματια σου

κυλουν για μένα

οταν της καρδιάς σου οι χτυποι

χλωμα φτερα στα στηθη σου κολλανε 

και το μυαλο περίεργα ταξιδεύει στης γλωσσας 

τα μαχαίρια της τα κοφτερα.

Μη λες σ αγαπω έτσι απλά αν το κορμί σου 

δεν ειναι άδειο κέλυφος χωρίς τα δικά μου χάδια

και χωρίς τα χέρια μου να αγκαλιάζουν σφιχτά

το είναι σου ολόκληρο και να το λευτερώνουν

Σ αγαπώ... εδώ εκει παντού μα δε στο λεω

γιατι η θύμηση σου με κάνει και αναριγώ.

Μη το πεις κι εσύ αν δε μπορεις στου θυμού σου

το ουρλιαχτο να βάλεις σιγαστήρα